4 Ιαν 2018

Ένα ακόμη service report

Μαζεύτηκαν αρκετές επισκευές...
Μια  επαφή με τη ρόδα συνποδηλάτη (δικό του λάθος), οδήγησε σε επισκευή του μπροστινού τροχού:
- Δύο καινούριες ακτίνες
- Πλήρης ακτινολόγηση
- Καινούριο εμπρός λάστιχο (το πίσω είναι σε καλή κατάσταση με περίπου 2,500 χλμ οπότε το άφησα)
Το σύστημα μετάδοσης δεν δούλευε σωστά (πίσω ντεραγιέ). Αρχικά έγινε
- Αλλαγή καλώδια και συρματόσχοινα
Έτσι σταμάτησε το πρόβλημα με τη μανέτα (έχανε αλλαγές στο κατέβασμα)
Αλλά συνέχιζα να έχω μικρά ή μεγαλύτερα πηδήματα στο 3-4 γρανάζι. Η κασέτα είχε πάνω από 25,000 χλμ. Ήταν η ώρα της. Στην τελευταία προπόνηση πριν την πάω για αλλαγή, έσπασε η βάση του ενός γραναζιού και άρχισε να παίζει αριστερά-δεξιά.
Αλλάχτηκε λοιπόν η κασέτα με μια καινούρια. Η καινούρια είναι πάλι 11-28 όπως και η προηγούμενη. Αντί για Dura Ace, επιλέχθηκε η πιο οικονομική, αλλά πλέον εξίσου καλή και ελάχιστα πιο βαριά, Ultegra r8000.
Και βέβαια μαζί με την κασέτα, υποχρεωτικά αλλάχτηκε και η αλυσίδα. Αυτή παρέμεινε Dura Ace.
Τέλος, μετά την πρόσφατη αλλαγή σέλας, έπρεπε να αλλαχτεί και το clamp που κρατάει τη σέλα στο παλουκόσελο. Το προηγούμενο ήταν για αλουμινένιο rail με διαφορετικό σχήμα και δεν έπιανε σωστά.
Τα carbon rails της καινούριας μου Fizik Arione πατάμε τώρα σωστά!

23 Δεκ 2017

Δρομικές εμπειρίες - Valencia Run




Μια "παλιοπαρέα" (επαγγελματικοί συνεργάτες) κανόνισαν πολλούς μήνες πριν, να συνδυάσουμε ένα επαγγελματικό meeting, με team building: να συμμετέχουμε σε ένα δρομικό event. Συγκεκριμένα, ο ένας (ο πιο τρελός) θα έπαιρνε μέρος στον μαραθώνιο της Valencia και οι υπόλοιποι στον αγώνα 10K που θα λάμβανε μέρος ταυτόχρονα.

Ξεκινώντας με χρόνους γύρω στη 1h 05min για τα 10Κ δεν θεωρούσα καν πως θα έπρεπε να πάρω μέρος... Αλλά η παρέα επέμενε κι έτσι είπα να πάρω το θέμα λίγο πιο σοβαρά. Πρόγραμμα 12 εβδομάδων, με τέλος στις 19 Νοεμωβρίου (ημέρα του αγώνα). Αρχικά, το πρόγραμμα ήταν μια προσαρμογή ενός τυπικού προγράμματος από αυτά που κατεβάζεις από το site της Garmin. Αλλά μετά επενέβη και ο φίλος Μάκης και το προσάρμοσε! Long runs,   endurance runs, interval runs, απ' όλα είχε ο μπαξές! Πρωινό ξύπνημα και προπόνηση πριν πάω στο γραφείο. Δοκιμή σε έναν τοπικό αγώνα 10K (Historic Run Νέα Σμύρνη), έτσι για να καταλάβω πώς είναι η διαδικασία: 58min ο χρόνος, κάπου στην 8η εβδομάδα της προετοιμασίας.

Μερικές σημαντικές διαπιστώσεις:

  1. Πιο εύκολο να προπονείσαι για κάτι τέτοιο: 45 - 60 min πρωινής προπόνησης είναι εύκολο να μπουν στο πρόγραμμα. Σε αντίθεση με το ποδήλατο, που σε τέτοιο χρόνο μπορείς να κάνεις μόνο εργόμετρο (πολύ πιο βαρετό από το να βγεις και να τρέξεις, στη γειτονιά). 
  2. Value for money (for time για την ακρίβεια): 3 - 4 προπονήσεις τη βδομάδα, 60 min οι περισσότερες, max 90 min η μία και είσαι πολύ καλά προπονημένος!
  3. Απώλεια βάρους: επαληθεύτηκε ότι με το τρέξιμο "στεγνώνεις" πιο εύκολα και πιο γρήγορα απ' ό,τι με το ποδήλατο. 
Μετά από τα παραπάνω, προκύπτει η προφανής ερώτηση και ακολουθεί η (επίσης προφανής για μένα) απάντηση:
  • Θα άλλαζες από ποδηλασία σε τρέξιμο;
  • Όχι! Συνεχίζω να μπορώ να δω το τρέξιμο μόνο ως συμπληρωματικό και όχι ως κύριο. Συνεχίζω να λατρεύω το αίσθημα της ελευθερίας, την μειωμένη καταπόνηση των αρθρώσεων, τη γρήγορη εναλλαγή εικόνων, το socialising και τα τόσα ακόμα πλεονεκτήματα του αγαπημένου μου αθλήματος!
Βέβαια, θα συνεχίσω να τρέχω, όποτε μπορώ και έχω όρεξη!

Ο αγώνας στη Valencia ήταν μια εξαιρετική εμπειρία!

Το Σάββατο (ημέρα πριν τον αγώνα) πήρα μέρα στο "Breakfast Run" (5k) όπου διαδκέδασα γνωρίζοντας μια μεγάλη ομάδα Ιταλών, που με φιλοξένησαν στο group τους. Η διαδικασία της εγγραφής, στους εντυπωσιακά σχεδιασμένους (από το Calatrava) χώρους, ήταν μια εξαιρετική επίδειξη οργάνωσης και αποτελεσματικής διαχείρισης χιλιάδων ανθρώπων.

Η ίδια η εκκίνηση, με τους φίλους από τη δουλειά, με 19,000 συμμετέχοντες στο μαραθώνιο και άλλους 8,000 συμμετέχοντες στα 10K να ξεκινάμε ταυτόχρονα, ήταν επίσης μια όμορφη στιγμή.

Και η "αποκάλυψη" ήταν η ίδια η διαδρομή: χιλιάδες κόσμου αριστερά - δεξιά, σε κάθε μέτρο της διαδρομής, τύμπανα σχεδόν σε κάθε χλμ. και 3 - 4 σημεία κατά μήκος των 10 χλμ. με διαθνούς φήμης DJ's να γεμίζουν το χώρο με μουσική! Δεν κατάλαβα πότε πέρασαν τα 54 min που μου πήρε να κάνω τα 10 χλμ. Καλός χρόνος, σημαντική βελτίωση, αλλά ο προπονητής Μάκης θεωρεί ότι πρέπει να πέσω κάτω από τα 50! Θα δούμε!

Προς το παρόν, επιστρέφω στο αγαπημένο μου ποδήλατο!

Ανανέωση & Service report

Η αγαπημένη μου σέλα (Fizik Arione) παρέδωσε το πνεύμα... Ένα κρακ και ένα "κατά πλάτος" κόψιμο στο πλαστικό (στην κάτω πλευρά)...
Χάρη στον καλό μου φίλο Pietro, μια νέα Arione, με carbon rails και με χρώματα πλήρως ταιριασμένα στα χρώματα του σκελετού του Tarmac, πήρε τη θέση της στο ποδήλατό μου. Χρειάστηκε όμως και αλλαγή στα "καρύδια" (clamps) που συγκρατούν τη σέλα στο παλουκόσελο. Ανέλαβε ο Λεωνίδας!

Τα ντεραγιέ δούλευαν άψογα για πολύ καιρό... Τόσο άψογα που ξέχασα πόσα χλμ είχαν μαζέψει τα συρματόσχοινα... Μέχρι που το κατάλαβα από την περίεργη συμπεριφορά της δεξιάς μανέτας στο κατέβασμα (ελπίζω δηλαδή πως έφταιγαν τα συρματόσχοινα και όχι κάποια καστάνια μέσα στη μανέτα). Αλλάχτηκαν συρματόσχοινα και καλώδια (όλο το σετ). 

Μαζί με την καινούρια σέλα, ήρθε και μια ωραία, λευκή Fizik ταινία για το τιμόνι. Δε λέω, όμορφες οι λευκές ταινίες, αλλά με στενοχωρεί το πόσο γρήγορα λερώνονται!

Πάντως, μια σέλα και μια ταινία κάνουν καλή δουλειά ώστε να "δείξει" πιο φρέσκο το ποδήλατο! 

18 Ιουλ 2017

GBI Europe 2017 - Απολογισμός

Ένα ακόμα GBI Europe, ένα ακόμα ευρωπαϊκό, ποδηλατικό ταξίδι, ολοκληρώνεται... και ήρθε η ώρα του απολογισμού, της συγκέντρωσης και καταγραφής των σκέψεων και των εντυπώσεων. 


Λίγη ιστορία...

Ήταν Απρίλιος του 2008 όταν αγόρασα το πρώτο μου (trekking) ποδήλατο και ήταν μόλις ένα μήνα μετά που πραγματοποιήθηκε το πρώτο GBI, από το Ντίσελντορφ στο Λονδίνο. Έχοντας μάθει για το event μόλις λίγες μέρες πριν γίνει, και έχοντας μόνο κάτι λίγες δεκάδες χιλιόμετρα στα πόδια, δεν μπορούσα παρά μόνο να ονειρευτώ πως κάποια επόμενη φορά θα μπορούσα ίσως κι εγώ να πάρω μέρος. Φρόντισα όμως να "σπρώξω" έναν φίλο, που έλαβε μέρος σε εκείνη την πρώτη διοργάνωση, μου μετέφερε όλες τις εντυπώσεις και βέβαια... με βοήθησε να "μεταπηδήσω" μέσα σε λίγους μήνες στον κόσμο της κούρσας και να μπω στη διαδικασία προετοιμασίας για το επόμενο! Δώδεκα μήνες (και μερικά brevet) μετά, ήμουν έτοιμος, το 2009 στο Μιλάνο! Και από τότε επανέρχομαι, κάθε χρόνο (με μια μόνο εξαίρεση).

Δεν επανέρχομαι όμως μόνο ως συμμετέχων! Από το 2009 έχω φροντίσει να το διαφημίσω, να το οργανώσω, να το προωθήσω, στην Ελλάδα. Έχω φροντίσει να υπάρχει κάθε χρόνο σημαντική ελληνική συμμετοχή, να υπάρχουν χορηγίες για την ελληνική ομάδα, να υπάρχει κινητοποίηση γύρω από το φιλανθρωπικό στόχο του, να πετυχαίνει κάτι καλό και σημαντικό για τα παιδιά των Χωριών SOS της Βάρης. Κάθε χρόνο πάνω από 10 Έλληνες ποδηλάτες είναι μέρος του μεγάλου αυτού καραβανιού που διασχίζει την Ευρώπη. Όλα αυτά τα χρόνια, πάνω από 30 διαφορετικοί Έλληνες ποδηλάτες έχουν συμμετάσχει.

Το ξεκίνημα για το 2017

Περήφανος για την ομάδα που στήθηκε και φέτος, μια από τις μεγαλύτερες, με 16 Έλληνες και 3 Ιταλούς, βρέθηκα όχι στη γραμμή εκκίνησης (στο Λονδίνο), αλλά σε ένα μικρό χωριό του Βελγίου, στο τέλος της 2ης μέρας του event. Βλέπετε, το επετειακό (10ο) GBI, σχεδίασε φέτος να κάνει την αντίστροφη της αρχικής του διαδρομής (Λονδίνο - Ντίσελντορφ), αλλά σχεδίασε επίσης να ξεκινήσει σχεδόν ταυτόχρονα με το Γύρο Γαλλίας. Ο οποίος Γύρος Γαλλίας ξεκίνησε φέτος από το πολύ οικείο, και πολύ εύκολα προσβάσιμο λόγω δουλειάς,  Ντίσελντορφ! Έτσι, προτίμησα (μαζί με πολλούς ακόμα GBIers) να χάσω δυο μέρες ποδήλατο, προκειμένου να απολαύσω δυο μέρες Γύρο!

Η ομάδα, όπως κάθε χρόνο είχε μια όμορφη "μίξη" από έμπειρους, λιγότερο έμπειρους και αρχάριους GBIers! Ο καθένας με τις ποδηλατικές του δυνατότητες, αλλά όλοι με την ίδια όρεξη και κέφι για ποδήλατο και για προσφορά!

Φτάνοντας μετά από δυο μέρες, είχα την τύχη να βρω την ομάδα ήδη "δεμένη", τα γκρουπάκια διαφορετικών ρυθμών ήδη διαμορφωμένα και όλους να ξέρουν τα διαδικαστικά. Δική μου μοναδική "έγνοια", να είναι όλοι σώοι, να μην έχουμε "χαλάρωση" που οδηγεί σε απροσεξίες και ατυχήματα. Είναι απίστευτο το πώς μια στιγμή μόνο απορσεξίας μπορεί να οδηγήσει σε "καταστροφή" (μικρό ή σοβαρότερο τραυματισμό, συνολική ανατροπή των σχεδίων, "χάλασμα" όλης της καλής διάθεσης της ομάδας). Το έχω δει να συμβαίνει συχνά, συνέβη και φέτος, σε άλλες ομάδες.

Η "γκρίνια" μου ως αρχηγού αποστολής με κάνει μερικές φορές δυσάρεστο. Το ξέρω. Αλλά το προτιμώ από το να έχω την πολύ πιο δυσάρεστη υποχρέωση διαχείρισης ενός κακού συμβάντος. Ευτυχώς, έχω κερδίσει το σεβασμό της ομάδας και με "ανέχονται" (είτε επειδή καταλαβαίνουν το λόγο, είτε επειδή βλέπουν την "υπακοή" των παλαιότερων και απλώς ακολουθούν).  Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα είναι αυτό που επιδιώκω: η ελληνική ομάδα έχει "χτίσει" όλα αυτά τα χρόνια την εικόνα μιας από τις πιο έμπειρες, ικανές ποδηλατικά, ασφαλείς και πειθαρχειμένες ομάδες. Συχνά μας πλησιάουν και ζητούν να κάνουν μια μέρα μαζί μας ποδήλατο, γιατί έχουν ακούσει ότι πάμε γρήγορα, με ασφάλεια και περνάμε καλά! Σε ένα πλήθος με 350 ποδηλάτες από 25 διαφορετικές εθνικότητες, δεν είναι μικρή επιτυχία!

Τοπία - Χώρες - Διαδρομές

Ο σχεδιαστής των διαδρομών έχει τον απεριόριστο σεβασμό μου! Κάνει εξαιρετική δουλειά. Διαλέγει όμορφα τοπία, διαλέγει εναλλαγή εικόνων και αποφεύγει τη μονοτονία, φροντίζει να βλέπουμε τα κύρια αξιοθέατα, χωρίς να γίνεται "κουραστικός"! Επιπλέον, όταν κάποιος διαλέξει τις "μεγάλες" διαδρομές, προστίθενται (στην ομορφιά και στο ενδιαφέρον των τοπίων) τα απαραίτητα υψομετρικά, που κάνουν τη διαδρομή επιπλέον ελκυστική αλλά και προκλητική ποδηλατικά.

Φέτος είδαμε Βέλγιο (κυρίως) και Ολλανδία (λιγότερο). Είδαμε 1-2 από τις αναβάσεις που περιέχονται στις ανοιξιάτικες κλασικές (Amstel Gold Race), είδαμε κάποιους από τους (λίγους) λόφους της Ολλανδίας και βέβαια είδαμε πολλές "ευθείες", σε δάση, σε λιβάδια, ανάμεσα σε χωριά και σε όμορφες πόλεις (με αποκορύφωμα μάλλον τη Γάνδη (Ghent) που μας κέρδισε με την ομορφιά της!).

Οι φωτογραφίες και τα βίντεο, θα αναδείξουν με τον καλύτερο τρόπο τα δάση, τα κανάλια, τα γεφυράκια, τα μονοπάτια, τους εξαιρετικούς ποδηλατόδρομους, τα τακτικά τοποθετημένα χωριατόσπιτα με τα κόκκινα τούβλα και με τους περιποιημένους κήπους. Οι υποδομές, η οργανωμένη καθημερινότητα των κατοίκων με τους οποίους συγχρωτίζεσαι, ο σεβασμός από τους άλλους χρήστες του δρόμου, είναι πράγματα που οι έμπειροι GBIers έχουν συνηθίσει, αλλά που η απλή σύγκριση με την ελληνική μιζέρια μπορεί να οδηγήσει ταχύτατα στην κατάθλιψη.

Μαθήματα


  1. Όταν η διαδρομή έχει πολλές ευθείες, σημαίνει ότι έχει πολύ πετάλι! Δεν έχει κατηφόρες για να αφήσεις τα πόδια σου (ή - το πιο σωστό - να τα στροφάρεις χαλαρά για να φύγει το γαλακτικό). Άρα πρέπει να κρατάς μια ομαλή, συνεχή ροή ενέργειας, να φροντίζεις να μείνουν τα Watt στο επίπεδο που πρέπει!
  2. Πάντα υπάρχουν κομμάτια της διαδρομής που επιτρέπουν γκρουπάρισμα και γρήγορο (35+ km/h) ρυθμό, αλλά και κομμάτια που είναι "γεμάτα" με "road furniture" (διαμορφωμένους ποδηλατόδρομους, καμπές, στροφές, αλλαγές πορείας, φανάρια, κλπ.) που δεν επιτρέπουν κίνηση με πάνω από 23 - 25 km/h... Είναι επομένως δύσκολο να διατηρήσεις μια πολύ υψηλή μωτ... Δεν είσαι στην παραλιακή... 
  3. Το "ωραίο" είναι να πηγαίνεις σβέλτα και να διαλέγεις ένα όμορφο cafe για την πρώτη στάση της ημέρας (εκεί κατά τις 11:00 - 12:00) και ένα ακόμα πιο όμορφο beer restaurant - κατά προτίμηση με θέα μια μεσαιωνική εκκλησία και μια γραφική πλατεία - για τη δεύτερη, μεγαλύτερη στάση της ημέρας (εκεί κατά τις 14:00 - 15:00). 
  4. Η ποικιλία στη διατροφή είναι σημαντική. Κάθε 45 λεπτά διαλέγω κάτι διαφορετικό: μια μπαρίτσα της Dextro, μια μπανάνα, ένα μικρό τοστάκι που έφτιαξα με τα χεράκια μου στο πρωινό, μια μπάρα πρωτεΐνης, κλπ. Όπως και να έχει, το στομάχι θα "παραπονεθεί"... Η μπυρίτσα, με το μεσημεριανό, βοηθάει... Αλλά το μεσημεριανό θέλει προσοχή... Τα τηγανητά (πχ. οι περίφημες τηγανητές πατάτες του Βελγίου) δεν χωνεύονται εύκολα! 
  5. Το κακό με την κεντρική Ευρώπη είναι ότι τα εστιατόρια κλείνουν νωρίς (πχ. 20:30 ή 21:00). Που σημαίνει ότι θέλει προσοχή στο χρονικό προγραμματισμό, για να μη μείνεις χωρίς κανονικό γεύμα το βράδυ!
  6. Τα λοφάκια θέλουν ρέγουλα... Ναι, μπορείς να τα ανέβεις με δίσκο και ορθοπέταλο, αλλά θα το πληρώσεις ακριβά, μια - δυο μέρες μετά, όταν θα μένεις ξαφνικά από ενέργεια ακόμα και στις εύκολες ευθείες. Ανέβαινα με μικρό δίσκο και 85+ cadence, λίγα δευτερόλεπτα πιο αργά από τους "αγριεμένους", αλλά μετά από μια - δυο μέρες, οι ίδιοι αγριεμένοι δεν μπορούσαν να κρατήσουν τη ρόδα μου με 30-32 km/h στην ευθεία! Τα έλεγα, αλλά δεν με ακούγανε!

Η συνέχεια

Τα σχέδια για την επόμενη χρονιά έχουν αρχίσει ήδη να συζητιούνται. Τα ενθαρρυντικά λόγια από τους φίλους και τους συγγενείς, οι ευχές να είμαστε καλά και να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, προσφέροντας ταυτόχρονα φιλανθρωπικό έργο, όλα οδηγούν την σκέψη στην επόμενη διαδρομή. Η αλήθεια είναι ότι δύσκολα μπορεί κάποιος να "βαρεθεί" την περιπέτεια που λέγεται GBI!

Οι χορηγοί
Η "σούπερ" ομάδα των 16 Ελλήνων μπόρεσε φέτος να ταξιδέψει, χάρις στη γενναιοδωρία των χορηγών, που κάλυψαν το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων συμμετοχής και μετάβασης! Ευχαριστούμε τη Nokia, τη Vodafone, τη Huawei, την Mapei Hellas και την Ideal Standard!






17 Ιουν 2017

Ετοιμάζοντας το ποδήλατο για το GBI 2017

Είπα να παραγγείλω καινούρια λάστιχα... Έχουν ~4,000 χλμ. αυτά που φοράω τώρα. Θα μπορούσα και να τα αφήσω... Θα δούμε... Παράγγειλα ένα καινούριο ζευχάρι να υπάρχει και θα αποφασίσω όταν έρθει!

Θυμήθηκα επίσης ότι κάτι που έχω καιρό να τσεκάρω είναι οι φακαρόλες. Φτηνό εξάρτημα, είναι κρίμα να σου χαλάσει μια ευρωπαϊκή βόλτα! Το "πρόβλημα" είναι ότι πρέπει να είναι 18άρες (και όχι 16άρες που είναι οι πιο συνηθισμένες) και καλό είναι να αντέχουν σε 120 psi και πάνω. Είπα στο φίλο Λεωνίδα να μου βρει, ελπίζω να τις έχω μέσα στη βδομάδα.

Μετάδοση, αλυσίδα, συρματόσχοινα, τακάκια είναι ΟΚ. Πρόσφατα αλλαγμένα.

Διαπίστωσα όμως ότι ενώ το μπροστινό κέντρο είναι σε σούπερ κατάσταση (αθάνατο το R240!), το πίσω κέντρο (του PowerTap) είναι σε κακό χάλι... Θέλει αλλαγή ρουλεμάν. Το παρέδωσα σήμερα στον Σιγανό και θα το παραλάβω με την επιστροφή από το επαγγελματικό ταξίδι της επόμενης βδομάδας (είπαμε - αξιοποιούμε το "νεκρό χρόνο"των επαγγελματικών ταξιδιών για τα service!)

 Με αυτά, νομίζω θα είμαι έτοιμος (από ποδήλατο τουλάχιστον!)

Un jour-sans

Αγώνας αντοχής, Νεμέα 2017

Είπα να πάω Σπαρτακιάδα φέτος, μετά την περσινή απουσία μου. Ή τέλος πάντων είπα να φροντίσω ώστε να έχω την επιλογή να πάω! Μη έχοντας το "Ξηροκάμπι 2016" στο παλμαρέ των τερματισμών μου, έπρεπε να φροντίσω για το "πρόκριμα" των δύο αγώνων!

Κάπου στον Απρίλιο, φρόντισα για το 1ο βήμα: Attica Race. Αγώνας μικρής διάρκειας αλλά χωρίς ανάβαση. Η αποστολή εκείνη ήταν εύκολη. Γνωστή διαδρομή, στα μέτρα μου. Τερματίζεις λίγα λεπτά μετά τους πρώτους και είσαι "εντός ορίου" για το σχετικό πρόκριμα!

Η Νεμέα είναι λίγο δυσκολότερη περίπτωση: με μια γερή ανάβαση (10 χλμ) στην αρχή, μπόλικα χλμ εκτεθιμένα στον αέρα και κάμποσα "ανέβα-κατέβα" στην πορεία...
Η διάθεση δεν ήταν ιδιαίτερα καλή. Τουλάχιστον όχι για αγώνα... Πολλή δουλειά, πολλή πίεση, λίγες προπονήσεις, λίγος ύπνος, κακή διατροφή... Παρόλα αυτά είπα να πάω...

Και βέβαια, τίποτα δεν πήγε καλά... Τα πόδια ΔΕΝ γύρναγαν με τίποτα, έμενα συχνά μόνος μου να παλεύω με τον αέρα, σούρωσα (δεν βοήθησε και το γεγονός ότι το support αυτοκίνητο δεν με βρήκε ποτέ να μου δώσει το έξτρα παγούρι μου - δεν βρήκε κανέναν από τους τρεις που θα υποστήριζε - η τρανή απόδειξη ότι και το support θέλει την τέχνη του που δεν την έχουν όλοι!).

Σκέφτηκα να τα μαζέψω και να πάω στον τερματισμό με τη σκούπα, αλλά μετά είπα μια που ήρθα να γράψω ένα χρόνο, να μη γράψω DNF...  Και έγραψα έναν χρόνο... ένα χρόνο βέβαια που δεν είναι σε καμία περίπτωση πρόκριμα για τη Σπαρτακιάδα...

Και το χειρότερο είναι πως το πρόγραμμά μου δεν μου αφήνει και πολλά περιθώρια να προλάβω να προετοιμαστώ καλύτερα και να δοκιμάσω σε κάποιον από τους υπόλοιπους αγώνες μέχρι το Σεπτέμβριο. Θα δείξει...

30 Απρ 2017

GBI Europe 2017 - Ξεκινάμε!

Η ελληνική ομάδα για το GBI Europe 2017 είναι έτοιμη! Περήφανος που κατάφερα να "στήσω" για μια ακόμα χρονιά, μια ομάδα 16 ατόμων που θα ταξιδέψει από το Λονδίνο μέχρι το Ντύσελντορφ, διασχίζοντας Αγγλία, Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία και καταλήγοντας στη Γερμανία! Ακόμα πιο περήφανος που καταφέραμε να έχουμε την τόσο αναγκαία υποστήριξη από χορηγούς ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε αυτό το ταξίδι!

Και βέβαια, η ηθική υποχρέωσή μας, για όσο το δυνατό μεγαλύτερη υποστήριξη προς τα παιδιά των Χωριών SOS, αυξάνει σημαντικά! Μπορούμε (και πρέπει) τους επόμενους δυο μήνες, να κινητοποιήσουμε όσους περισσότερους μπορούμε, για να βοηθήσουμε αυτά τα παιδιά που κάθε χρόνο περιμένουν να ακούσουν για τις "περιπέτειές" μας, αλλά και να μας ευχαριστήσουν με το χαμόγελό τους και με μια αγκαλιά, για τη βοήθειά μας!

Η φετινή ομάδα έχει μια πολύ καλή "μίξη" από έμπειρους και νέους. Ακόμα πιο σημαντικό όμως είναι πως όλοι κάνουν ό,τι μπορούν για την έμπρακτη υποστήριξη του σκοπού μας! Νέοι χορηγοί προστέθηκαν στους παραδοσιακούς, τηλεπικοινωνιακούς παρόχους και αυτό είναι επιτυχία νέου μέλους της ομάδας που κατάλαβε τη δυναμική και τις ευκαιρίες του event!

Μια πρώτη σύντομη αναφορά στους φετεινούς μας χορηγούς, τους οποίους ευχαριστούμε θερμά για τη βοήθεια και υποστήριξη:

H Nokia ήταν κοντά μας και το 2015 (ως Alcatel-Lucent). Επιστρέφει φέτος, με δυνατή παρουσία εντός της ομάδας και με πραγαματικό ενδιαφέρον για τις ευκαιρίες προβολής μέσα από το event. Είναι ο μεγαλύτερος χορηγός μας, με μια ολόκληρη ομάδα (10 άτομα) ντυμένη στα χρώματά της!

Η δεύτερη τηλεπικοινωνιακή εταιρεία, η Huawei, είναι μαζί μας για πρώτη χρονιά. Χορηγεί 6 άτομα της αποστολής μας και έδειξε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα πως ενδιαφέρεται πραγματικά για το event! Η Huawei είναι βέβαια πολλά χρόνια δίπλα στο GBI, μέσω της κεντρικής χορηγίας της. Φέτος όμως, το ελληνικό γραφείο αποφάσισε να είναι κοντά μας και να βοηθήσει τους Έλληνες ποδηλάτες. Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι γι ' αυτό!


Είναι γνωστό σε όλους πως η Vodafone είναι η "καρδιά" αυτής της πρωτοβουλίας! Με χορηγίες και υποστήριξη σε κάθε επιπέδο (κεντρικά και τοπικά)! Κάθε χρόνο μαζί μας, από το 2008 που ξεκινήσαμε! Στηρίζει τους Vodafone ανθρώπους, καλύπτοντας έξοδα μετακίνησης. 



Ένας από τους δυο "μη παραδοσιακούς - μη τηλεπικοινωνιακούς" χορηγούς μας! Ένα όνομα συνδεδεμένο με την ποδηλασία σε επαγγελματικό επίπεδο. Οι άνθρωποι της Mapei Hellas πιστεύουν σε αυτό που κάνουμε, είναι ενθουσιασμένοι με το project και υπόσχονται να είναι κοντά μας ακόμα πιο δυνατά, τα επόμενα χρόνια!


Αθόρυβα και διακριτικά, στηρίζουν τα έξοδα μετακίνησής μας!


Ένα ακόμη service report

Μαζεύτηκαν αρκετές επισκευές... Μια  επαφή με τη ρόδα συνποδηλάτη (δικό του λάθος), οδήγησε σε επισκευή του μπροστινού τροχού: - Δύο κα...